Vandaag weer 45 minuten bloktijd in het logboek bijgeschreven. Het was al weer bijna drie maanden geleden dat ik voor het laatst gevlogen had. Het doel van deze vlucht was het oefenen van starts en landingen ofwel Touch and Go's.
Bij aankomst in de museum hangar op Vliegveld Hoogeveen bleek er een bezoeker te staan: een Antonov-2 dubbel-dekker.
De eerste vlucht werd gedaan door collega club-lid Henk en ik kon in de rechterstoel genieten van het uitzicht en nog een paar foto's maken. Onderstaande foto is genomen van final runway 28 en hier kun je heel mooi zien hoe dicht het veld binnen het industrie-gebied van Hoogeveen ligt.
Het is niet op de foto te zien, maar de baandrempel was een stuk opgeschoven ivm de regen van de afgelopen weken. Het eerste gedeelte van de baan (vlak na de witte blokken in het gras) was te drassig om te landen en we moesten minstens 300m doorvliegen voor het touch-down punt.
Na Henk zijn vlucht was het mijn beurt om te vliegen, gelijk na de start bleef ik in het circuit vliegen en maakte drie maal een touch-and-go. De laatste was een glijvlucht (zonder motor vermogen) vanaf 1000ft en dat deed ik om de eind fase van een noodlanding te oefenen.
Daarna vlogen we het circuit uit en NO van het veld klommen we naar 2500ft. Na enige tijd simuleerden we een motorstoring. Je brengt het motor vermogen helemaal terug naar idle en je probeert een grasveld of weiland te zoeken waar je een noodlanding kan maken. Dit doe je volgens een specifieke procedure waarbij je in een glijvlucht zo goed mogelijk voor het weiland moet uitkomen.
Natuurlijk maak je de echte noodlanding niet, toen we tot 500ft. gezakt waren gaven we weer gas en keerden we terug naar het veld waar ik nog twee landingen maakte.
Na terugkeer bij de hangar scheen de zon mooi naar binnen en kon ik nog een foto maken van "onze" C172 PH-JBF met in de achtergrond de Antonov-2.
Bij aankomst in de museum hangar op Vliegveld Hoogeveen bleek er een bezoeker te staan: een Antonov-2 dubbel-dekker.
De eerste vlucht werd gedaan door collega club-lid Henk en ik kon in de rechterstoel genieten van het uitzicht en nog een paar foto's maken. Onderstaande foto is genomen van final runway 28 en hier kun je heel mooi zien hoe dicht het veld binnen het industrie-gebied van Hoogeveen ligt.
Het is niet op de foto te zien, maar de baandrempel was een stuk opgeschoven ivm de regen van de afgelopen weken. Het eerste gedeelte van de baan (vlak na de witte blokken in het gras) was te drassig om te landen en we moesten minstens 300m doorvliegen voor het touch-down punt.
Na Henk zijn vlucht was het mijn beurt om te vliegen, gelijk na de start bleef ik in het circuit vliegen en maakte drie maal een touch-and-go. De laatste was een glijvlucht (zonder motor vermogen) vanaf 1000ft en dat deed ik om de eind fase van een noodlanding te oefenen.
Daarna vlogen we het circuit uit en NO van het veld klommen we naar 2500ft. Na enige tijd simuleerden we een motorstoring. Je brengt het motor vermogen helemaal terug naar idle en je probeert een grasveld of weiland te zoeken waar je een noodlanding kan maken. Dit doe je volgens een specifieke procedure waarbij je in een glijvlucht zo goed mogelijk voor het weiland moet uitkomen.
Natuurlijk maak je de echte noodlanding niet, toen we tot 500ft. gezakt waren gaven we weer gas en keerden we terug naar het veld waar ik nog twee landingen maakte.
Na terugkeer bij de hangar scheen de zon mooi naar binnen en kon ik nog een foto maken van "onze" C172 PH-JBF met in de achtergrond de Antonov-2.














